Gıda İthalatında AEB Uygunluğu: Rus Alıcının İlk Sorduğu Şey

Çoğu pazarda bir tedarik görüşmesi ürün ve fiyatla açılır, belgelendirmeye bir yerlerde ortada gelinir. Rusya'da bunun tam tersi işler. Deneyimli bir Rus alıcı önce sertifikasyonu sorar, çünkü kendi ithalatı bu olmadan ilerleyemez; bu soruya net yanıt veremeyen bir tedarikçi ise numuneler daha varmadan görüşmeyi fiilen bitirmiştir.

Çerçeve ve onu kimin taşıdığı

Rusya, Avrasya Ekonomik Birliği üyesidir; dolayısıyla ithal gıda AEB'nin teknik yönetmeliklerine — başlıca gıda güvenliğine ilişkin TR CU 021/2011'e — tabidir. Ürünlerin çoğu bir uygunluk beyanı altında hareket eder; belirli özel kategoriler ise bunun yerine devlet kaydı gerektirir ve hangi yolun geçerli olduğunu tercih değil ürünün sınıflandırması belirler.

Sorumluluğun paylaşımı, tedarikçilerin en sık yanlış anladığı kısımdır. Uygunluk beyanı, AEB içinde yerleşik bir tüzel kişi adına düzenlenir. Türk tedarikçi bunu elinde tutamaz ve "EAC sertifikalı" olduğunu duyuran bir tedarikçi ya çerçeveyi yanlış anlıyordur ya da alıcının yanlış anlamasını umuyordur. Tedarikçinin gerçekte sağladığı şey kanıt tabanıdır: ithalatçının beyanının dayandığı spesifikasyonlar, laboratuvar raporları ve parti belgeleri. Bu şekilde ifade edildiğinde yanıt hem doğru hem güven vericidir — alıcıya bu işi daha önce yaptığınızı anlatır.

EAC işareti neyi ifade eder, neyi etmez

Ambalajdaki EAC işareti, o ürün için geçerli uygunluk çalışmasının tamamlandığını gösterir. Bir uygunluk işaretidir; yabancı bir tedarikçinin edinip yanında taşıdığı bir sertifika değildir. Çerçevenin pratikteki avantajı bölgeseldir: AEB teknik yönetmelikleri kapsamında tesis edilen uygunluk, her ülke için ayrı bir süreç gerektirmek yerine üye devletlerin tamamında geçerlidir; Rusya'nın ötesine dağıtım planlayan alıcıların tedariklerini sıklıkla en baştan buna göre kurgulamasının nedeni de budur.

Gerçek sürtünmenin olduğu ve olmadığı yer

Risk konusunda açık olmakta fayda var, çünkü Rus alıcılar tabloyu zaten biliyor ve bunu bilen bir tedarikçiyi takdir ediyorlar. Rusya'nın bitki sağlığı otoritesi, taze Türk meyve ve sebzesinde artan pestisit kalıntısı ihlalleri bildirmiş ve birkaç sert çekirdekli meyve ihracatçısına firma bazlı kısıtlamalar uygulamıştır. Bu gerçek bir sorundur ve neredeyse tamamıyla taze ürün ticaretine aittir.

Kuru, işlenmiş ve ambalajlı ürünler farklı bir konumdadır: kuru meyve, kuruyemiş, salça, şekerleme, çay ve baharat sınırda belirgin biçimde daha düşük bir risk profili taşır. Bu kategorilerde yoğunlaşmış bir tedarikçi için bu bir iddia değil yapısal bir avantajdır — taze ihracatçıları zorlayan mevsimsel maruziyet burada aynı biçimde mevcut değildir.

İthalatçının işini kolaylaştıran belgeler

İşin çoğunu dört şey yapar. Parametreleri ürüne göre eşleştirilmiş, parti bazlı bir analiz sertifikası. Tam lot izlenebilirliği. İthalatçının beyanının atıfta bulunabileceği biçimde yazılmış ürün spesifikasyonları. Ve Rusça etiketleme koordinasyonu; çünkü etiket, kim hazırlarsa hazırlasın uyumlu olmak zorundadır. Bu dördünü istikrarlı biçimde teslim eden bir tedarikçi yalnızca çalışması kolay bir tedarikçi değildir; ithalatçının kendi uyum riskini azaltır ve bu pazarda tekrar siparişi asıl kazandıran şey budur.

Burada nasıl çalışıyoruz

TeraVella bu belge setini standart olarak sağlar ve sınırı açıkça çizer: beyan ithalatçıya aittir, biz onu üstlenmek yerine destekleriz. ISO 9001, ISO 22000 ve ISO 27001 belgelerine sahibiz ve bunun ötesinde hiçbir şey iddia etmiyoruz — organik, helal veya HACCP sertifikası yok. Ürün tarafında kuru meyve ve çay kendi üretim ağımızdan gelirken fındık, zeytinyağı, salça, şekerleme ve bakliyat aynı parti belgelendirmesiyle doğrulanmış tedarikçi ortaklar aracılığıyla temin edilir. Hacimler ve fiyatlar yayımlanmaz, teklif aşamasında teyit edilir.