Private Label Çay Ambalajı: Ömür Sonu Soruları

Bir çay kutusu nadiren lezzet veya fiyat yüzünden başarısız olur. Sessizce başarısız olduğu an, bir perakendecinin sürdürülebilirlik anketi ya da bir son kullanıcının geri dönüşüm kutusu, ambalajın hiç cevaplamak üzere tasarlanmadığı bir soru sorduğunda gelir: ben bunu kullandıktan sonra buna ne olur? Çoğu private label çay için dürüst cevap "hangi parçayı kastettiğinize bağlı"dır, çünkü tek bir paket aslında her birinin kendi kaderi olan farklı malzemelerden oluşan küçük bir montajdır.

Beş ambalaj bileşeni, beş farklı ömür sonu yolu

Tipik bir perakende çay paketinde filtre kağıdından bir poşet, bir ip, kağıt bir etiket, bazen ayrı bir dış zarf ve markalamayı taşıyan bir dış kutu veya torba bulunur. Bunların her biri geri dönüştürülebilir, yalnızca resmi olarak sertifikalandırılmışsa kompostlanabilir veya genel atığa mahkûm olabilir; kombinasyon nadiren beşinin de aynı sonuca varmasıyla eşleşir. Sadece dış kutuyu kontrol edip gerisinin de aynı şekilde olduğunu varsayan bir marka doğrulamıyor, tahmin ediyor demektir ve bu boşluk genellikle tam bir alıcı ya da müşteri yakından baktığında ortaya çıkar.

Gerçekten geri dönüştürülebilir sayılan nedir

Geri dönüştürülebilirlik, belirli bir formattaki belirli bir malzemenin gerçek geri dönüşüm altyapısı tarafından kabul edildiğine dair bir iddiadır — bir şeyin "kağıt bazlı" veya "plastiksiz" olduğuna dair genel bir izlenim değil. Sade, kaplamasız karton ve basit baskılı kağıt genellikle standart akışlarla iyi geri dönüştürülür. Yapıştırılmış plastik teşhir penceresi olan, metalize veya folyo-laminat kaplı ya da ağır vernikli bir kutu, rafta sıradan bir karton gibi görünüp hissettirse de genellikle geri dönüştürülemez. Bunu bilmenin tek güvenilir yolu, ait olduğu kategori değil, tam olarak o bileşenin malzeme spesifikasyonudur.

Kompostlanabilir iddiasının uygulanabildiği ve uygulanamadığı yerler

Kompostlanabilirlik, geri dönüştürülebilirlikten daha dar ve daha talepkâr bir iddiadır; yalnızca belirli bir malzeme, ilgili koşullar için (endüstriyel veya ev) tanınmış bir standarda karşı test edilip sertifikalandırılmışsa geçerlidir. Genellikle -eğer geçerliyse- poşet kağıdına ve bazen ipe ve etikete uygulanır, çünkü bunlar bir tüketicinin kullanılmış yaprakla birlikte gerçekten gıda veya bahçe atığına atabileceği parçalardır. Dış kutu veya laminatlı bir zarf tamamen ayrı bir konudur ve sertifikalı-kompostlanabilir bir poşeti sertifikasız bir kutuyla eşleştirmek, paket nasıl pazarlanırsa pazarlansın, tüm paketi kompostlanabilir yapmaz.

Paketleri çöp sahasına gönderen karma malzeme sorunu

Genel atığa en çok düşme olasılığı olan bileşenler, malzemeleri temiz bir ayrıştırma yolu olmadan birleştirenlerdir: plastik laminatlı bir etiket, sentetik özlü bir ip, bariyer performansı için kağıt-plastik-folyo sandviç olarak inşa edilmiş bir zarf. Bunların hiçbiri sıra dışı seçimler değildir ve bazıları aroma korunumu gibi iyi işlevsel nedenlerle vardır, ancak bir tüketici evde bir laminatı katmanlarına ayıramaz, bu yüzden tüm bileşen geri dönüştürülemez atık olarak işlem görür. Bir paketin hangi kısımlarının bu kategoriye girdiğini tanımak, kutu üzerindeki tek bir kelimenin her şeyi kapsamasını ummaktan daha faydalıdır.

Onaydan önce bir ambalaj tedarikçisine sorulacak sorular

Kısa, doğrudan bir liste genel bir sürdürülebilirlik sohbetinden daha ileri götürür:

• Her bileşen ayrı ayrı listelendiğinde neyden yapılmış: poşet, ip, etiket, zarf, kutu veya torba?
• Bu bileşenlerden hangisi standart akışlarla geri dönüştürülebilir ve hangi pazarlarda?
• Hangisi, varsa, bir kompostlanabilirlik sertifikası taşıyor ve hangi standarda karşı?
• Herhangi bir bileşenin atılmadan önce manuel olarak ayrıştırılması gerekiyor mu ve bu bir tüketici için gerçekçi mi?
• Mevcut tasarım veya numuneler üzerinde zaten basılı herhangi bir iddia belgeyle destekleniyor mu, yoksa hiç doğrulanmamış bir tanımlama mı?

Beşine de somut cevaplar veren bir tedarikçi, markanın basmayı veya vaat etmeyi seçeceği her şey için savunulabilir bir temel sunuyor demektir.

Gerçekçi bir ömür sonu brief'i belirlemek

Çoğu private label marka, güvenilir bir iddiada bulunmak için her bileşenin kompostlanabilir sertifikalı olmasına ihtiyaç duymaz; doğru bir iddiaya ihtiyaç duyarlar. "Dış kutu: geri dönüştürülebilir karton; poşet ve etiket: tedarikçiyle kontrol edin; zarf: genel atık" şeklinde dürüstçe tanımlanan bir paket, doğrulanmamış bir "çevre dostu" etiketinden daha savunulabilir ve genellikle elde etmesi daha ucuzdur. Bir pazar veya perakendeci tam sertifikalı kompostlanabilir bir format gibi daha fazlasını gerektirdiğinde, bu, varsayılmak yerine bilinçli olarak fiyatlandırılıp kaynak bulunacak bir spesifikasyon haline gelir. Geri dönüştürülebilirlik ve kompostlanabilirlik iddiaları için etiketleme kuralları ülkeye göre değişir, bu yüzden kutu üzerindeki ifade bir rakibin paketinden kopyalanmak yerine, çayın satıldığı her pazar için yetkili makam veya bir mevzuat danışmanına karşı kontrol edilmelidir.

TeraVella, her biri kendi dış zarfında olan ipli-etiketli çay poşetlerini, saatte yaklaşık 1.000 poşet çalışan bir poşetleme hattında paketler ve bitki çayı, meyve çayı, siyah ve yeşil çaylar ile müşteri tarafından tedarik edilen karışımlar için private label üretimi sunar. Belirli bir sipariş için ambalaj malzemesi ve ömür sonu detayları önceden varsayılmak yerine teklif aşamasında teyit edilir.