Właściciel marki budujący linię herbat dla niemieckiego handlu spożywczego zadał pytanie, które przychodzi z większością europejskich projektów marki własnej: czy produkt może być ekologiczny? Uczciwa odpowiedź brzmi: „ekologiczny” na pudełku herbaty nie jest decyzją o składnikach. To certyfikowany łańcuch, a każde jego ogniwo — łącznie z pakującym — musi się utrzymać. Ten artykuł przedstawia, czego wymagają przepisy unijne, aby właściciel marki mógł planować oznaczenie na faktach.
Certyfikowany łańcuch, a nie certyfikowany składnik
Rozporządzenie (EU) 2018/848 reguluje produkcję ekologiczną i znakowanie produktów ekologicznych w Unii. Jego centralnym wymogiem wobec każdego uczestnika łańcucha dostaw jest przynależność do systemu kontroli: podmioty, które produkują, przygotowują, pakują, przechowują, importują lub wprowadzają do obrotu produkty ekologiczne, muszą być certyfikowane przez uznaną jednostkę certyfikującą i podlegać jej kontrolom.
Konsekwencja dla pakowanej herbaty jest bezpośrednia. Rumianek z certyfikatem ekologicznym, zmieszany i zapakowany przez podmiot spoza systemu kontroli, nie może być sprzedawany jako ekologiczny. Certyfikat surowca nie przechodzi przez niecertyfikowanego pakującego. To reguła, którą większość nowych marek odkrywa późno, zwykle na etapie projektu graficznego, a warto ją znać na początku.
Co musi pokazywać pudełko
Tam, gdzie pojawia się unijne logo ekologiczne, dwie informacje muszą znaleźć się w tym samym polu widzenia.
Pierwsza to numer kodowy jednostki certyfikującej odpowiedzialnej za ostatni podmiot mający kontakt z produktem. Druga to wskazanie, gdzie wyprodukowano surowce rolne: „Rolnictwo UE”, „Rolnictwo spoza UE” lub „Rolnictwo UE/spoza UE”, z możliwością podania nazwy kraju, gdy cały surowiec pochodzi z jednego kraju. Drobne składniki poniżej progu można pominąć w tym wyliczeniu, ale samo wskazanie nie jest dobrowolne, gdy używa się logo.
Dla pakowanej żywności ekologicznej wyprodukowanej w Unii logo jest obowiązkowe. Dla produktu importowanego jest dobrowolne, ale jeśli jest użyte, obowiązują te same informacje towarzyszące. Marka planująca pudełko detaliczne na rynek UE powinna założyć, że wszystkie trzy elementy — logo, numer kodowy, wskazanie pochodzenia — będą poprawne już przy pierwszym druku.