W ciągu jednego miesiąca trzech założycieli z Brazylii napisało do nas w sprawie uruchomienia marki herbaty — jeden z dwiema naszkicowanymi mieszankami, drugi z prośbą o start od naszych gotowych mieszanek, trzeci łączący herbatę z suszonymi owocami. Ich pytania się pokrywały, a największe z nich dotyczyło regulacji: co musi być gotowe, aby herbata ziołowa wyprodukowana w Turcji mogła być sprzedawana w Brazylii pod ich własną marką. Ten artykuł odpowiada od strony producenta i jasno mówi, co należy do importera.
Dwie agencje, jedna klasyfikacja
Brazylia dzieli import żywności i produktów rolnych między dwa organy. ANVISA, krajowa agencja nadzoru sanitarnego, reguluje żywność przetworzoną — w tym herbaty sprzedawane jako żywność — i ustala zasady dla produktu, dozwolonych roślin i etykiety. MAPA, ministerstwo rolnictwa, nadzoruje świeże produkty roślinne, napoje i kontrolę fitosanitarną materiału roślinnego.
O tym, które procedury mają zastosowanie, decyduje klasyfikacja celna produktu. Pakowana herbata ziołowa do sprzedaży detalicznej trafia do ANVISA jako żywność; importer potwierdza klasyfikację dla konkretnego produktu, zanim zaplanowana zostanie pierwsza wysyłka, bo to z niej wynika cała dokumentacja.
Lista dozwolonych gatunków
Zasadą, według której trzeba zaplanować mieszankę, jest Instrukcja normatywna ANVISA 159/2022, która wymienia części gatunków roślin dozwolone do przygotowywania herbat, podając nazwę zwyczajową, dozwoloną część rośliny i nazwę naukową, a tam, gdzie mają zastosowanie — wymagania dodatkowe. Od tego czasu lista była uzupełniana o nowe gatunki.
Mieszankę na rynek brazylijski projektuje się z tej listy. Roślina, której na niej nie ma, bez odrębnej oceny nie jest składnikiem herbaty dla Brazylii, jakkolwiek powszechna byłaby gdzie indziej. Rumianek, trawa cytrynowa, lawenda, hibiskus, jabłko i mięta — składniki ze szkiców, które otrzymaliśmy — to właśnie to, co sprawdza się z listą, zanim powstanie próbka, i to pierwsza rzecz, którą sprawdzamy.
Etykieta po portugalsku
Etykietowanie reguluje RDC 727/2022, ogólna zasada ANVISA dotycząca etykietowania żywności — nazwa produktu, wykaz składników, zawartość netto, pochodzenie, podmiot odpowiedzialny, oznaczenie daty i reszta — z deklaracją wartości odżywczej według RDC 429/2020 i IN 75/2020. Te dwa akty wprowadziły też ostrzeżenia żywieniowe na froncie opakowania dla produktów przekraczających określone progi; dla niesłodzonego naparu ziołowego zwykle nie jest to problem, ale się to sprawdza, a nie zakłada.
Etykietę projektuje się pod zasady brazylijskie po portugalsku. To nie jest przetłumaczone pudełko angielskie ani tureckie. Odpowiada za nią importer jako strona wprowadzająca produkt na rynek, a pakujący drukuje to, co importer zatwierdzi.
Kto co robi
Zagraniczny producent nie kontaktuje się z ANVISA bezpośrednio. Legalnie ustanowiona brazylijska firma — importer, którym może być własna spółka właściciela marki — bierze odpowiedzialność za produkt na rynku brazylijskim. To, czy dany produkt wymaga wcześniejszej rejestracji, czy tylko zgodności z obowiązującymi zasadami, zależy od jego kategorii, a importer potwierdza to dla konkretnego produktu.
Strona producenta jest konkretna: mieszanka zaprojektowana według listy gatunków, specyfikacja na piśmie, próbki, dokumentacja partii i dokumenty eksportowe oraz opakowanie detaliczne wydrukowane według zatwierdzonego projektu. Dla marki zaczynającej od małego asortymentu online gotowa mieszanka z istniejącej biblioteki upraszcza pierwszą produkcję; dokumentacja za nią jest taka sama jak dla mieszanki na zamówienie.
Gdzie jest nasze miejsce
Brazylijską mieszankę planujemy według listy dozwolonych gatunków od pierwszej rozmowy, tak aby nie powstała próbka niczego, czego nie da się sprzedać. Produkujemy torebki ze sznurkiem i zawieszką, każdą w osobnej kopertce, lub w formacie, który Państwo wskażą, na naszej linii w Sındırgı; założyciel, który chce zacząć od naszych gotowych mieszanek, może to zrobić, podobnie jak ten, który chce opracowania dwóch mieszanek na zamówienie. Dostarczamy specyfikację, próbki i dokumentację potrzebną importerowi, a klasyfikacja importera i portugalska etykieta są ustalane na początku projektu, a nie po produkcji. Ilości i ceny są potwierdzane na etapie oferty.
