حبوبات با نام خریده و با محموله تحویل میشوند و فاصله میان این دو جایی است که بیشتر اختلافهای این دسته آغاز میشود. «عدس قرمز» یک دسته را توصیف میکند. یک محموله مشخص، خلوص، میزان رطوبت، نسبت دانه شکسته، سطح مواد خارجی و درجه سایز دارد و هر یک از اینها چیزی را تعیین میکند که خریدار متوجهش میشود — در انبار، در آشپزخانه یا در قفسه. مشخصاتی که هر پنج را نام ببرد، دسته را به محصول بدل میکند.
خلوص
خلوص سهمی از محموله است که همان محصول توصیفشده است: حبوبات اعلامشده، از نوع اعلامشده، در درجه اعلامشده. عدد اصلی است و تنها به اندازه خطوط بعدی مفید است، چون باقیمانده — بخشی که محصول توصیفشده نیست — میتواند چند چیز متفاوت باشد که همه به یک اندازه جدی نیستند.
غلات یا بذرهای دیگر که با محموله مخلوط شدهاند یک چیزند. مواد خارج از نوع از همان حبوبات — رقمی دیگر، رنگی دیگر — چیز دیگری است. مواد خارجی سومین است. مشخصاتی که خلوص را بهصورت یک درصد واحد بیان میکند بیآنکه بگوید باقیمانده مجاز است شامل چه باشد، بخش مهم را باز گذاشته است.
رطوبت
رطوبت بر انبارداری حاکم است و خطی است که بیش از همه مسئول محمولهای است که در مبدأ قابلقبول بود و در مقصد نبود. محموله حبوباتی که بیش از حد مرطوب باشد در حمل و در انبار در معرض کپک و فعالیت حشرات است. از ماده خشکی که خریدار پولش را میدهد هم سنگینتر است، که مسئلهای تجاری و مستقل از مسئله ایمنی است.
رطوبت بهصورت حداکثر مشخص میشود و باید هنگام بارگیری با ذکر روش اندازهگیری شود. برای نخود، حداکثرهای معمول در بازه ۱۰ تا ۱۳٪ قرار میگیرند؛ حبوبات دیگر عرف خود را دارند. عدد کمتر از این واقعیت اهمیت دارد که پیش از بسته شدن کانتینر نوشته و کنترل شده باشد.
