بنیانگذاری در سوئد محصولی را توصیف کرد که میخواهد برندش را بر آن بنا کند: تکههای بزرگتر، نرم و جویدنی سیب با روکش شکلات تلخ، زیر نام خودش، با شروعی کوچک و رشد به سمت میوههای بیشتر، انواع توت و اقلام گرمسیری. ایده محصول خوبی است. در عین حال دو محصول در یکی است، و راه صادقانه برنامهریزی آن این است که بگوییم میوه کجا تمام میشود و روکش کجا آغاز میشود.
میوه یک مرحله است، روکش مرحلهای دیگر
خشککردن میوه و روکشدادن آن با شکلات دو عملیات متفاوت با تجهیزات متفاوت و منطق ایمنی غذایی متفاوتاند. خشککردن نزد تولیدکننده میوه انجام میشود؛ روکشدهی، یعنی تمپر، انروبینگ یا پَنکردن، خنکسازی و بستهبندی، در یک واحد شکلاتسازی یا قنادی. برخی تولیدکنندگان بزرگ اسنک هر دو را زیر یک سقف انجام میدهند. بیشتر برندها این دو را کنار هم میچینند.
ما چیپس میوه تولید میکنیم: برشهای میوه که در تأسیسات زمینگرمایی ما در Sındırgı در دمای پایین خشک میشود، صد درصد میوه، بدون شکر افزوده، نگهدارنده، رنگ یا گوگرد. ما میوه را با شکلات روکش نمیدهیم، و ترجیح میدهیم این را در همان گفتوگوی نخست بگوییم تا آنکه بگذاریم برندی خطی را فرض کند که نداریم. آنچه میتوانیم انجام دهیم تأمین میوه برای شریک روکشدهی انتخابی برند است، همراه با مستنداتی که آن شریک نیاز دارد.
نرم و جویدنی، میوه را عوض میکند
بریف بنیانگذار میگفت نرم و جویدنی، نه ترد. این انتخابی مشروع و محصولی متفاوت است. برش ترد تا رطوبت باقیمانده پایینی خشک میشود تا ترد بماند؛ تکه جویدنی کمتر خشک میشود، تا رطوبتی بالاتر و بافتی متفاوت.
روکش دقیقاً به همین عدد اهمیت میدهد. مهاجرت رطوبت از میوه به شکلات همان چیزی است که پوسته را روی قفسه مات، نرم یا شکوفهزده میکند، بنابراین روکشدهنده پیش از آزمایش، رطوبت باقیمانده میوه را میپرسد و برای آن حد تعیین میکند. اینکه برند زیر شکلات تردی میخواهد یا جویدنی بودن، اول تصمیم گرفته میشود؛ پروفایل خشککردن و مشخصات رطوبت میوه از آن پیروی میکند و با روکشدهنده توافق میشود، نه آنکه حدس زده شود.