دو استعلام اخیر برند اختصاصی، یکی از اردن و یکی از عربستان، یک چیز را مشخص کرده بودند: عربی و انگلیسی روی بسته. برای خلیج فارس این یک ترجیح نیست، یک قاعده است، و این قاعده شکل مشخصی دارد. این مقاله شرح میدهد استاندارد برچسبگذاری کشورهای خلیج فارس روی چای پیشبستهبندیشده چه میخواهد و چگونه باید طرح را برنامهریزی کرد تا چاپ اول همان چاپ درست باشد.
عربی زبان برچسب است
GSO 9، استاندارد سازمان استاندارد خلیج برای برچسبگذاری مواد غذایی پیشبستهبندیشده، ایجاب میکند اطلاعات الزامی روی بسته مواد غذایی به عربی ظاهر شود. انگلیسی یا زبان دیگری میتواند کنار آن اضافه شود؛ نمیتواند جای آن را بگیرد. و عربی خلاصه نیست — باید کامل و همارز هر آنچه زبان دیگر از اطلاعات الزامی میگوید باشد.
در عربستان این استاندارد را SFDA اعمال میکند که آن را میپذیرد و الزامات خودش را میافزاید؛ دیگر اعضای شورای همکاری خلیج فارس آن را از طریق مراجع خودشان اعمال میکنند. برای صاحب برند نکته عملی همهجا یکی است: نسخه عربی برچسب همان است که باید درست باشد و انگلیسی کنار آن مینشیند.
اطلاعات الزامی
اطلاعات الزامی از ساختار آشنای برچسب مواد غذایی پیروی میکند. نام محصول. فهرست مواد تشکیلدهنده به ترتیب نزولی نسبت، با نام افزودنیها به شکل مجاز. مقدار خالص. نام و نشانی تولیدکننده، بستهبند یا واردکننده بهعنوان طرف مسئول. کشور مبدأ، بهطور روشن و به شیوهای که نتوان حذفش کرد. تاریخگذاری در قالب مقرر. دستور نگهداری در جایی که محصول به آن نیاز دارد. شناسه بهر.
برای یک جعبه چای این فهرست بلندی نیست، اما هر قلم آن باید به عربی حاضر باشد و خوانا چیده شود. قواعد تغذیهای و دیگر قواعد تکمیلی که مرجع ملی اعمال میکند در آغاز پروژه با مقصد کنترل میشود نه اینکه فرض گرفته شود.
