Olijfolie onder eigen merk is een van de categorieën waarin het etiket meer juridisch gewicht draagt dan het merk verwacht. Herkomst is geen marketingkeuze, het oogstjaar is geen ontwerpelement en de kleine bewaarregel is niet facultatief. Alle drie liggen vast in Gedelegeerde Verordening (EU) 2022/2104 van de Commissie, en het moment om te ontdekken wat die eist, is vóór de goedkeuring van het artwork, niet wanneer de eerste pallet wordt vastgehouden.
Herkomst is verplicht en heeft een voorgeschreven vorm
Voor extra vierge en vierge olijfolie moet het etiket de herkomst aanduiden. Die aanduiding is een lidstaat, een derde land of de Unie, afhankelijk van waar de olijven zijn geoogst en waar de olie is gewonnen.
Het geval waar merken op stuklopen, is dat waarin die twee plaatsen verschillen. Olijven die in het ene land groeien en in het andere worden geperst, zijn in de handel volkomen normaal, en de verordening schrijft precies voor die situatie een vaste formulering voor: de olie wordt omschreven als gewonnen in het land waar de molen staat, uit olijven die zijn geoogst in het land waar ze zijn geteeld. Een etiket dat maar één van de twee plaatsen noemt, is niet conform. Niet omdat het iets onwaars zegt, maar omdat het iets weglaat dat de regel verplicht stelt.
Voor een merkeigenaar wordt dit eerder een documentatievraag dan een formuleringsvraag. Om de herkomstregel correct te schrijven, moet iemand per partij weten waar de olijven vandaan kwamen en waar ze zijn geperst. Die informatie bestaat bij de molen. Ze moet worden opgevraagd en bewaard.
Het oogstjaar is een claim, en de partij moet die dragen
Een oogstjaar op het etiket is waardevol voor een merk: het signaleert versheid en laat een premiumlijn een seizoensverhaal vertellen. De verordening staat het toe, onder twee voorwaarden.
Het mag alleen op extra vierge en vierge olijfolie staan. En het mag alleen worden vermeld als de volledige inhoud van de verpakking van die oogst afkomstig is, weergegeven als het betreffende verkoopseizoen of als de maand en het jaar van de oogst, in die volgorde. Een partij die over twee oogsten is gemengd, wat bij bulklevering gebruikelijk is, mag helemaal geen oogstjaar dragen.
Hier botsen artwork en aanvoer. Een merk dat een etiket rond ‘Oogst 2026’ ontwerpt en vervolgens een gemengde partij koopt, heeft een etiket dat het niet rechtmatig kan gebruiken. De volgorde van beslissen moet andersom lopen: eerst vaststellen of de partij van één oogst is, en pas daarna beslissen of het etiket dat claimt.
De bewaarregel die ontwerpgedreven etiketten vergeten
Artikel 7 van de verordening vereist dat het etiket van extra vierge olijfolie, vierge olijfolie, olijfolie en olie uit perskoeken van olijven informatie over bijzondere bewaarcondities draagt: dat de olie beschermd tegen licht en warmte moet worden bewaard.
Het is één regel. Ze doet niets voor het merk. En het is een van de vaakst weggelaten verplichte vermeldingen op premium olijfolie onder eigen merk, omdat een ontwerper die vanuit een moodboard werkt niet weet dat ze erbij hoort, en niemand aan merkzijde het controleert. Het ontbreken ervan is op zichzelf een overtreding, los van de vraag of al het andere op het etiket klopt.
Wie verantwoordelijk is, en wat op papier moet
De verplichting om het etiket juist te krijgen, ligt bij de exploitant onder wiens naam het product op de markt wordt gebracht; in een eigenmerkprogramma is dat de merkeigenaar. Een leverancier kan en moet per partij de herkomstgegevens aanleveren, de oogstinformatie, de analyse die de klasseclaim onderbouwt en een overzicht van de bekende eisen. Wat een leverancier niet kan, is de juridische verantwoordelijkheid dragen voor een etiket waarop de naam van een ander staat.
De praktische regeling is een korte schriftelijke taakverdeling: wie welke gegevens aanlevert, in welke vorm, en wie het definitieve artwork daartegen aftekent. Vroeg afgesproken kost het een alinea. Laat ontdekt kost het een drukgang.
Het etiket opbouwen vanuit de partij, niet andersom
De volgorde die werkt, is eerst de documentatie, dan het artwork. Per partij: waar de olijven zijn geoogst, waar de olie is gewonnen, of de partij van één oogst is, de klasseanalyse en de partijdocumenten. Daaruit schrijft de herkomstregel zichzelf, beantwoordt de oogstjaarvraag zichzelf, en komt de bewaarregel erin omdat die er altijd in komt.
TeraVella werkt in olijfolie als inkooppartner: wij beweren niet een olijfgaard, een molen of een bottellijn te bezitten. Wij toetsen een producent aan uw briefing, stellen vast en documenteren waar de olijven zijn geoogst en de olie is gewonnen, bevestigen of een oogstjaarclaim voor de specifieke partij houdbaar is, verzamelen batchanalyses en regelen het bottelen en etiketteren onder uw merk, met de verplichte vermeldingen verwerkt. De verklaring zelf blijft de verantwoordelijkheid van de merkeigenaar, en dat zeggen we onomwonden. Wij zijn gecertificeerd volgens ISO 9001, ISO 22000 en ISO 27001 en maken geen biologische of andere certificeringsclaim. Volumes en prijzen worden bij de offerte bevestigd.
