Honing staat op elke lijst van vaak vervalste voedingsmiddelen dicht bij de top, om een eenvoudige reden: het is een dure suikeroplossing, en goedkope suikeroplossingen kunnen erop gaan lijken. Wat door de jaren heen is veranderd, is niet óf er wordt vervalst, maar hoe goed het verborgen blijft. Siropen zijn zo ontworpen dat ze de tests doorstaan die ze vroeger betrapten. Daardoor moet op de vraag van de inkoper (‘is deze honing echt?’) een tweede volgen: ‘welke analyse zou mij daadwerkelijk laten zien als dat niet zo was?’
Twee verschillende vragen, vaak verward
Een honinganalyse beantwoordt meestal een van twee dingen. Is deze partij in goede staat? En is deze partij wat ze beweert te zijn? Inkopers ontvangen vaak een certificaat dat de eerste vraag beantwoordt en nemen aan dat daarmee ook de tweede is beantwoord.
De staat wordt gedekt door de parameters in Richtlijn 2001/110/EG: suikergehalte, vochtgehalte, in water onoplosbare stoffen, elektrische geleidbaarheid, vrije zuren, diastaseactiviteit en hydroxymethylfurfural, waarbij diastase en HMF na verwerking en mengen worden bepaald. Authenticiteit is een aparte set methoden, gericht op het opsporen van vreemde suikers en onjuist aangegeven oorsprong. Een certificaat kan schoon zijn wat staat betreft en zwijgen over authenticiteit.
Waar HMF en diastase voor dienen
Hydroxymethylfurfural ontstaat wanneer honing wordt verhit of te lang bewaard; de EU-limiet voor honing die in de handel wordt gebracht is 40 mg/kg, met een hoger plafond van 80 mg/kg voor honingen van aangegeven tropische oorsprong. Diastase is een enzym dat van nature in honing zit en onder dezelfde omstandigheden afbreekt; het wordt gemeten op de Schade-schaal.
Beide zijn nuttig, en beide zijn markers voor behandeling in plaats van authenticiteit. Een oververhitte honing laat hoge HMF en lage diastase zien. Een zorgvuldig vervalste honing (siroop toegevoegd aan een verse, voorzichtig behandelde partij) kan op beide uitstekende cijfers laten zien. Ze behandelen als authenticiteitstests is de meest voorkomende fout in honingspecificaties, en een begrijpelijke, want het zijn de twee getallen die op elk certificaat staan.