Voor een Nederlandse voedingsproducent is Turkije een markt waar de handelsrelatie al bestaat en de vraag vooral is hoe u die benut. Nederland behoort tot de belangrijkste herkomstlanden van de Turkse landbouw- en voedselimport en is, naast Duitsland en Italië, een van de top drie herkomstlanden voor de Turkse invoer van snacks. Dat betekent dat een Nederlands merk dat de markt betreedt werkt met een gevestigd invoerkanaal in plaats van er een te openen — maar het betekent ook dat het kanaal gevestigde spelers kent, en dat een plan dat hen negeert onder de verwachting zal presteren.
Waar Nederlandse producten vraag vinden
De vraag concentreert zich waar Turkije invoert in plaats van op schaal produceert: zuivel en speciaalkaas, zuigelingen- en gespecialiseerde voeding, chocolade- en confiseriegrondstoffen, sauzen en smaakmakers, aardappel- en snackproducten, en ingrediënten die aan industriële afnemers worden verkocht. De Nederlandse positie in deze categorieën is om een specifieke reden sterk — de Nederlandse levensmiddelenindustrie geniet vertrouwen op consistentie en specificatie, en dat is precies waarop een industriële of private-labelinkoper in Turkije beoordeelt. Tuinbouw- en zaaigoedproducten vormen een aparte handel met een eigen regelgevend traject en blijven hier buiten beschouwing; deze gids behandelt de verwerkte en speciale levensmiddelenzijde.
Wat het invoerproces vereist
Voedselimport in Turkije valt onder het Ministerie van Landbouw en Bosbouw, en controles verlopen risicogebaseerd via TAREKS, het elektronische controlesysteem dat in de buitenlandse handel wordt gebruikt. Afhankelijk van de productgroep kan vóór invoer een door het Ministerie goedgekeurd Controledocument vereist zijn, en verpakking die met levensmiddelen in contact komt kent een eigen vereiste van een conformiteitscertificaat. Welke hiervan van toepassing zijn, wordt bepaald door de classificatie van het product; de nuttige eerste stap in elk markttoetredingsgesprek is dus het in kaart brengen van de vereisten voor precies die productgroep in plaats van voor de categorie in het algemeen — een onderscheid dat weken scheelt wanneer een assortiment over meerdere classificaties loopt.