برچسب‌گذاری آلرژن‌های عطر اتحادیه اروپا برای مواد طبیعی

برای یک ماده آرایشی طبیعی، ایمنی و برچسب‌گذاری دو کار متفاوت‌اند. یک روغن اسانسی می‌تواند به‌راحتی درون سطح مصرف IFRA خود جای گیرد و با این حال شما را ملزم کند چند آلرژن را روی بسته‌بندی نام ببرید. این الزام از EU Cosmetic Products Regulation (EC) No 1223/2009 برمی‌آید و برای هر کسی که با روغن‌های اسانسی و آبسولوت‌ها فرمولاسیون می‌کند یکی از پرابهام‌ترین بخش‌های یک بریف طبیعی است. این مقاله توضیح می‌دهد که این قاعده چه می‌خواهد، چرا مواد طبیعی به‌طور نامتناسب تحت تأثیر قرار می‌گیرند و چگونه داده‌های تأمین‌کننده را به یک اعلامیه درست تبدیل کنیم.

اتحادیه اروپا چه می‌خواهد و چه هنگام

بر اساس Regulation (EC) No 1223/2009، آلرژن‌های عطر مشخص باید هنگامی که بالاتر از غلظتی معین حضور دارند به‌طور جداگانه در فهرست مواد نام برده شوند. آن‌ها مانند دیگر اجزای عطر درون اصطلاح کلی «Parfum» (یا «Aroma») پنهان نمی‌شوند؛ به‌محض گذر از آستانه، هر آلرژن فهرست‌شده زیر نام INCI خودش ظاهر می‌شود تا مصرف‌کننده بتواند آن را بشناسد. این وظیفه بر عهده محصول نهایی است، پس این شخصی که محصول را در بازار عرضه می‌کند باید ارزیابی را انجام دهد — با استفاده از داده‌هایی که از تأمین‌کننده ماده به بالا جریان می‌یابند.

آستانه‌هایی که اعلام را برمی‌انگیزند

اینکه آیا یک آلرژن باید اعلام شود بستگی به این دارد که چه مقدار از آن در محصول باقی می‌ماند و به نوع محصول. به لحاظ تاریخی، حدود عبارت بوده‌اند از 0.001% (10 ppm) در محصولات ماندگار روی پوست و 0.01% (100 ppm) در محصولات شسته‌شونده. آستانه پایین‌تر برای محصولات ماندگار روی پوست بازتاب تماس طولانی با پوست است: یک کرم صورت یا یک عطر ظریف ساعت‌ها روی پوست می‌ماند، پس مقدار کوچک‌تری از آلرژن برای توجیه افشا کافی است تا محصولی که به‌سرعت شسته می‌شود. نکته حیاتی این است که این رقم به غلظت آلرژن در محصول نهایی به همان صورتی که فروخته می‌شود اشاره دارد، نه به سطح آن درون روغن خام — پس درصد ماده خام همواره باید با دوز موجود در فرمول مقیاس‌بندی شود. یک ماده می‌تواند ۳۰٪ لینالول باشد، اما در دوز ۰٫۲٪ تنها 600 ppm لینالول را می‌افزاید، و این حساب است که درباره برچسب تصمیم می‌گیرد.

چرا مواد طبیعی چند آلرژن را یکجا اعلام می‌کنند

اینجاست که روغن‌های اسانسی برخلاف یک ترکیب معطر مصنوعی رفتار می‌کنند. یک روغن طبیعی مخلوطی از ده‌ها جزء است و چندین جزء از آن‌ها خود در فهرست آلرژن‌ها هستند. لینالول، لیمونن، سیترونلول، ژرانیول، سیترال، اوژنول و کومارین همگی اجزای معمول گیاهان رایج‌اند. پس یک ماده طبیعی واحد می‌تواند همزمان دو، سه یا چند آلرژن فهرست‌شده را حمل کند، و دوز اندکی از یک روغن می‌تواند همه آن‌ها را با هم از آستانه بالاتر ببرد. یک نت مرکبات لیمونن و سیترال می‌افزاید؛ یک نت گل رز یا شمعدانی سیترونلول و ژرانیول می‌افزاید. فهرست اعلام هر چه عطر طبیعی‌تر باشد سریع‌تر رشد می‌کند.

فهرست گسترش‌یافته ۲۰۲۳

چارچوب اصلی حدود دو دوجین آلرژن جداگانه را نام می‌برد. Regulation (EU) 2023/1545 این را به‌طور چشمگیری گسترش داده و بسیاری مواد نام‌برده دیگر را که باید جداگانه اعلام شوند افزوده است — از جمله ترپن‌های افزون‌تر و مولکول‌های خاص طبیعی که در روغن‌های اسانسی رایج‌اند. این تغییر به‌جای یک‌شبه با دوره‌های گذار معرفی می‌شود، پس محصولاتی که پیش‌تر در بازارند و محصولاتی که تازه عرضه می‌شوند جدول‌های زمانی متفاوتی را دنبال می‌کنند. چون این گسترش مولکول‌هایی را می‌افزاید که در مواد طبیعی فراوان‌اند، اثر عملی آن بر فرمولاسیون‌های مبتنی بر روغن اسانسی بزرگ‌تر از فرمولاسیون‌های پرمصنوع است. همواره پیش از تأیید یک برچسب فهرست جاری و تاریخ‌های قابل‌اعمال را تأیید کنید و به شمار تاریخی تکیه نکنید.

از داده‌های تأمین‌کننده تا اعلامیه

خودِ محاسبه پس از داشتن ورودی‌ها ساده است. هر ماده خام باید همراه با یک بیانیه آلرژن باشد که با یک نمایه GC-MS بچ که اجزای مربوط را کمّی می‌کند پشتیبانی شود، و یک CoA که هویت را تأیید می‌کند. چون ترکیب طبیعی با گونه، کموتیپ، برداشت و حتی بچ تقطیر تغییر می‌کند، ارقام سطح بچ هنگامی که دوز نزدیک آستانه‌ای قرار دارد بیش از همه اهمیت دارند — یک درصد کلی می‌تواند بی‌سروصدا یک آلرژن را از زیر حد به بالای آن جابه‌جا کند. درصد آلرژن در روغن را در دوز روغن در فرمول ضرب کنید، هر سهم از همان آلرژن از مواد مختلف را جمع بزنید و هر مجموع را با آستانه 10 ppm یا 100 ppm مقایسه کنید. هر چیزی در حد یا بالاتر از آن اعلام می‌شود؛ هر چیزی پایین‌تر ثبت می‌شود اما برچسب نمی‌خورد. HowTo زیر این جریان کار را گام‌به‌گام تشریح می‌کند، تا یک عطر طبیعی به اعلامیه‌ای برسد که دقیق، قابل‌دفاع و هنگام تغییر یک بچ، یک دوز یا یک تأمین‌کننده به‌آسانی قابل بازبینی باشد.