Η Ισπανία βρίσκεται σε ένα ασυνήθιστο σταυροδρόμι για έναν τούρκο προμηθευτή φυσικών συστατικών: είναι μια απαιτητική αγορά της ΕΕ από μόνη της, και είναι επίσης η πιο φυσική ευρωπαϊκή γέφυρα προς τον ισπανόφωνο κόσμο καλλυντικών της Λατινικής Αμερικής. Ένα έλαιο τριαντάφυλλου ή δάφνης που κερδίζει μια θέση στην εγκεκριμένη λίστα ενός σχηματιστή της Βαρκελώνης σπάνια σταματά εκεί — συχνά ταξιδεύει περαιτέρω, μέσα σε ένα τελικό προϊόν, στην Πόλη του Μεξικού, τη Μπογκοτά ή το Μπουένος Άιρες. Η κατανόηση και των δύο μισών αυτού του ταξιδιού είναι αυτό που διαχωρίζει μια μεμονωμένη αποστολή από μια διαρκή εμπορική σχέση.
Γιατί οι ισπανικές μάρκες στρέφονται στην Τουρκία
Η Ισπανία έχει τη δική της μεσογειακή βοτανική παράδοση — λεβάντα, δεντρολίβανο, εσπεριδοειδή — οπότε οι ισπανοί σχηματιστές δεν είναι ανοίκειοι με τα αρωματικά φυσικά προϊόντα. Αυτό που τους τραβά στην Τουρκία είναι το βάθος και η ιδιαιτερότητα: το Rosa damascena του Isparta, η δάφνη από την ακτή του Αιγαίου, το αγρίως συλλεγμένο Origanum και το φασκόμηλο από το εσωτερικό της Ανατολίας προσφέρουν χημειότυπους και ιστορίες καλλιέργειας που συμπληρώνουν παρά αντιγράφουν την ιβηρική προμήθεια. Για κατασκευαστές που χτίζουν σειρές ιδιωτικής ετικέτας προορισμένες για εξαγωγή, το να έχεις μια διακριτή, καλά τεκμηριωμένη ιστορία προέλευσης για ένα βασικό συστατικό είναι ένα γνήσιο πλεονέκτημα πώλησης προς τους δικούς τους πελάτες-μάρκες προς τα εμπρός — τα τουρκικά και ισπανικά φυσικά προϊόντα ταιριάζουν καλά στην ίδια σύνθεση.
Ο μηχανισμός της Τελωνειακής Ένωσης προς την Ισπανία
Η είσοδος ακολουθεί το ίδιο δομικό πλεονέκτημα που κατέχουν οι τούρκοι εξαγωγείς σε όλη την ΕΕ. Τα αγαθά σε ελεύθερη κυκλοφορία εισέρχονται στην Ισπανία υπό το πιστοποιητικό κυκλοφορίας A.TR, το οποίο αποδεικνύει το καθεστώς Τελωνειακής Ένωσης και γενικά απαλλάσσει τα βιομηχανικά αγαθά, συμπεριλαμβανομένων των καλλυντικών συστατικών, από δασμό εισαγωγής. Ο εκτελωνισμός γίνεται μέσω των ισπανικών τελωνείων (Aduanas), υπό τη διαχείριση της Agencia Tributaria. Ο ΦΠΑ εξακολουθεί να ισχύει κατά την εισαγωγή, και οι ειδικοί έλεγχοι προϊόντος δεν παραιτούνται, αλλά η βασική θέση κόστους είναι σημαντικά καλύτερη από την προμήθεια συγκρίσιμων φυσικών προϊόντων εκτός Ένωσης — ένας πραγματικός παράγοντας για κατασκευαστές επί συμβάσει που ανταγωνίζονται στην τιμή για ιδιωτική ετικέτα προορισμένη για εξαγωγή.
Συμμόρφωση ΕΕ και εποπτεία AEMPS
Ένα τελικό καλλυντικό που πωλείται οπουδήποτε στην Ισπανία υπάγεται στον Κανονισμό ΕΕ για τα Καλλυντικά Προϊόντα (ΕΚ) αριθ. 1223/2009, ακριβώς όπως σε όλη την υπόλοιπη Ένωση: ειδοποίηση CPNP, ένα Υπεύθυνο Πρόσωπο εγκατεστημένο στην ΕΕ, και ένας Φάκελος Πληροφοριών Προϊόντος με αξιολόγηση ασφαλείας. Η εποπτεία αγοράς στην Ισπανία διεξάγεται από την AEMPS, την Agencia Española de Medicamentos y Productos Sanitarios, η οποία μπορεί να ζητήσει τον PIF και να ενεργήσει σε περίπτωση μη συμμόρφωσης. Ως προμηθευτής συστατικών, η TeraVella δεν είναι το Υπεύθυνο Πρόσωπο, αλλά τα δεδομένα ταυτότητας, καθαρότητας, αλλεργιογόνων και ρύπων που πιστοποιούμε είναι αυτό στο οποίο τελικά βασίζεται ο αξιολογητής ασφαλείας του RP. Το να τα κάνουμε σωστά είναι αυτό που επιτρέπει σε έναν ισπανό κατασκευαστή να περάσει τον έλεγχο της AEMPS χωρίς εκπλήξεις.
Η Ισπανία ως πύλη προς τη Λατινική Αμερική
Εδώ είναι όπου η προμήθεια προς την Ισπανία γίνεται κάτι περισσότερο από μια συναλλαγή μίας αγοράς. Το cluster καλλυντικών της Καταλονίας — αγκυρωμένο από ομάδες όπως το Beauty Cluster Barcelona — είναι μία από τις μεγαλύτερες συγκεντρώσεις κατασκευής καλλυντικών, συσκευασίας και ικανότητας ιδιωτικής ετικέτας στην Ευρώπη, και ένα σημαντικό μερίδιο αυτής της παραγωγής διαμορφώνεται ειδικά για εξαγωγή. Η ισπανική γλώσσα, οι μακροχρόνιοι εμπορικοί δεσμοί, οι κοινές ναυτιλιακές διαδρομές και, για πολυεθνικές, κοινές εταιρικές δομές με λατινοαμερικανικές θυγατρικές καθιστούν την Ισπανία ένα φυσικό σημείο σταδιοποίησης προτού τα τελικά προϊόντα προχωρήσουν στο Μεξικό, την Κολομβία, τη Χιλή, το Περού ή την Αργεντινή. Ένα τουρκικό συστατικό που περνά τις απαιτήσεις AEMPS και CPNP στην Ισπανία είναι επομένως ουσιαστικά προ-εγκεκριμένο για το πρώτο, και συχνά πιο δύσκολο, εμπόδιο συμμόρφωσης που πρέπει να περάσει μια φόρμουλα με προορισμό τη Λατινική Αμερική.
Είναι σημαντικό να είμαστε ακριβείς σχετικά με το τι κάνει και τι δεν κάνει αυτή η γέφυρα. Είναι μια εμπορική και εφοδιαστική διαδρομή, όχι μια ρυθμιστική συντόμευση: το Μεξικό ρυθμίζει τα καλλυντικά μέσω του COFEPRIS, με γνωστοποίηση λειτουργίας (aviso de funcionamiento) αντί για υγειονομική καταχώριση σε επίπεδο προϊόντος, η Κολομβία, το Περού, ο Ισημερινός και η Βολιβία εφαρμόζουν το κοινό πλαίσιο της Απόφασης 516 της Ανδικής Κοινότητας, και η Βραζιλία λειτουργεί το δικό της σύστημα ANVISA — μια αγορά που καλύπτουμε σε ξεχωριστό άρθρο αντί να την επαναλαμβάνουμε εδώ. Κανένα από αυτά τα καθεστώτα δεν αποδέχεται αυτόματα έναν φάκελο ΕΕ. Αυτό που αποδέχονται, ευχαρίστως, είναι ένα καλά χτισμένο υποκείμενο πακέτο δεδομένων που ένας τοπικός καταχωρών μπορεί να προσαρμόσει πολύ πιο γρήγορα από ένα συναρμολογημένο από το μηδέν.
Η τεκμηρίωση που περνά τα σύνορα
Για έναν ισπανό αγοραστή, και για τις εγγραφές στη Λατινική Αμερική που μπορεί να ακολουθήσουν, παρέχουμε το ίδιο αυστηρό σετ ανά υλικό και ανά παρτίδα: την ονομασία INCI, μια δήλωση αλλεργιογόνων ΕΕ έναντι της λίστας αλλεργιογόνων αρωμάτων, ένα προφίλ GC-MS παρτίδας για αιθέρια έλαια, ένα CoA, ένα δελτίο δεδομένων ασφαλείας, και δεδομένα ρύπων συμπεριλαμβανομένων βαρέων μετάλλων, όλα ιχνηλατήσιμα προς την προέλευση. Χτισμένο στο πρότυπο της ΕΕ, αυτό το πακέτο είναι η ισχυρότερη δυνατή βάση για μια γνωστοποίηση COFEPRIS, έναν φάκελο Απόφασης 516 της Ανδικής Κοινότητας, ή οποιαδήποτε άλλη προσαρμογή απαιτεί μια αγορά προς τα εμπρός — δεν εξαλείφει το τοπικό γραφειοκρατικό έργο, αλλά αφαιρεί από αυτό τις εικασίες.
Τι κάνει έναν τούρκο προμηθευτή αξιόπιστο εδώ
Οι ισπανοί και οι προσανατολισμένοι στη Λατινική Αμερική αγοραστές κρίνουν έναν προμηθευτή με τα ίδια θεμελιώδη κριτήρια: συνεπή προδιαγραφή από παρτίδα σε παρτίδα, ένα πλήρες σύνολο εγγράφων παραδιδόμενο χωρίς καταδίωξη, και χρονισμό παράδοσης που σέβεται τόσο ένα πρόγραμμα παραγωγής ΕΕ όσο και μια προθεσμία εξαγωγής προς τα εμπρός. Ένας προμηθευτής που αντιμετωπίζει την αποστολή προς την Ισπανία ως τον πρώτο κρίκο μιας μακρύτερης αλυσίδας — όχι το τέλος της συναλλαγής — κερδίζει το είδος της θέσης που μετατρέπει μια μεμονωμένη παραγγελία σε μόνιμο στοιχείο τόσο στην εγκεκριμένη λίστα ενός σχηματιστή της Βαρκελώνης όσο και, τελικά, στα προϊόντα που φεύγουν από εκεί για τη Λατινική Αμερική.