Τα περισσότερα έργα ιδιωτικής ετικέτας αποτυγχάνουν αργά παρά δραματικά. Το προϊόν είναι εντάξει, ο προμηθευτής είναι ικανός, και όμως το λανσάρισμα καθυστερεί δύο φορές, το κόστος ανά μονάδα προσγειώνεται υψηλότερο από ό,τι υπέθετε το μοντέλο, και η δεύτερη παραγγελία είναι κάπως πιο δύσκολη από την πρώτη. Σχεδόν πάντα, η αιτία εντοπίζεται σε μια χούφτα ερωτήσεις που έμειναν ανοιχτές στην αρχή. Ακολουθούν οι δώδεκα που αξίζει να διευθετηθούν πριν παραχθεί οτιδήποτε.
Οι ερωτήσεις για το προϊόν
1. Τι ακριβώς είναι το προϊόν, γραπτώς; Όχι «αποξηραμένα βερίκοκα», αλλά η ποιοτική κατηγορία, το διαμέτρημα, η περιεκτικότητα σε υγρασία και η επεξεργασία. Μια προδιαγραφή που χωράει σε μία πρόταση είναι μια προδιαγραφή που δύο άνθρωποι θα ερμηνεύσουν διαφορετικά.
2. Ποιο από αυτά χρειάζεται πράγματι να ελέγχετε; Ορισμένες παράμετροι καθορίζουν την ταυτότητα του προϊόντος σας και άλλες όχι. Το να γνωρίζετε ποια είναι ποια σας εμποδίζει να πληρώνετε για ακρίβεια που κανένας πελάτης δεν θα προσέξει, και να κάνετε οικονομία στη μία μεταβλητή που ορίζει το προϊόν.
3. Ποια είναι η διαδικασία έγκρισης δείγματος; Ποιος εγκρίνει, με ποια κριτήρια, και πόσοι γύροι έχουν προϋπολογιστεί. Οι γύροι δειγμάτων είναι εκεί όπου τα χρονοδιαγράμματα εξαφανίζονται σιωπηλά.
Οι ερωτήσεις για τη συσκευασία
4. Ποια μορφή, αποφασισμένη μαζί με το προϊόν και όχι μετά από αυτό; Η μορφή καθορίζει ταυτόχρονα τη μέθοδο πλήρωσης, τη διάρκεια ζωής, τον χρόνο εκτύπωσης και το κόστος ανά μονάδα. Η επιλογή της αργά επιβάλλει συμβιβασμό στο προϊόν ή καθυστέρηση στο λανσάρισμα.
5. Ποιο είναι το εφάπαξ κόστος, και σε πόσες μονάδες κατανέμεται; Η προετοιμασία πλάκας, καλουπιού και σχεδιασμού κοστίζει το ίδιο για μια μικρή παραγωγή όσο και για μια μεγάλη. Σε μια πρώτη παραγγελία προσγειώνονται ορατά ανά μονάδα· σε μια μεγαλύτερη παραγωγή αραιώνουν. Μια προσφορά που φαίνεται ακριβή σε χαμηλό όγκο είναι συχνά ένα εφάπαξ κόστος που αποσβένεται σε λίγες μονάδες — που είναι διαφορετικό πρόβλημα από ένα ακριβό προϊόν.
6. Ποιος είναι ο χρόνος εκτύπωσης; Είναι σχεδόν πάντα μεγαλύτερος από τον χρόνο παραγωγής και είναι το στοιχείο που ξεχνιέται πιο συχνά σε ένα χρονοδιάγραμμα λανσαρίσματος.
Οι ερωτήσεις συμμόρφωσης
7. Ποιος είναι υπεύθυνος για τη συμμόρφωση της ετικέτας; Ο κάτοχος της μάρκας, στην αγορά προορισμού. Ένας προμηθευτής μπορεί να προετοιμάσει το γραφικό, να παράσχει δεδομένα συστατικών και αλλεργιογόνων και να επισημάνει γνωστές απαιτήσεις — αλλά η νομική ευθύνη ανήκει στο μέρος του οποίου το όνομα είναι στη συσκευασία. Συμφωνήστε το αυτό ρητά.
8. Τι απαιτεί η αγορά προορισμού που δεν έχετε ακόμη ελέγξει; Γλώσσα, μορφή δήλωσης αλλεργιογόνων, παρουσίαση διατροφικών στοιχείων, στοιχεία εισαγωγέα. Το καθένα είναι ρουτίνα από μόνο του και το καθένα έχει καθυστερήσει λανσαρίσματα.
9. Ποια τεκμηρίωση παρτίδας συνοδεύει κάθε παράδοση, και είναι αρκετή για το κανάλι σας; Μια καταχώριση σε μια αγορά και μια καταχώριση σε σούπερ μάρκετ ζητούν διαφορετικά αποδεικτικά στοιχεία.
Οι εμπορικές ερωτήσεις
10. Πόσο μικρή μπορεί να είναι η πρώτη παραγγελία ενώ εξακολουθεί να σας διδάσκει κάτι; Αρκετά μικρή για να μάθετε, αρκετά μεγάλη για να αξίζει να παραχθεί. Ο σκοπός μιας πρώτης παραγγελίας είναι να επικυρώσει προϊόν, συσκευασία και κανάλι και να παράξει πραγματικά δεδομένα πωλήσεων. Η δέσμευση σε όγκο πριν υπάρξουν αυτά τα στοιχεία μετατρέπει μια άσκηση μάθησης σε πρόβλημα αποθέματος.
11. Τι συμβαίνει αν η πρώτη παραγωγή έχει ελάττωμα; Συμφωνήστε τη λύση πριν τη χρειαστείτε. Αυτή η συζήτηση είναι απλή εκ των προτέρων και αντιπαραθετική εκ των υστέρων.
12. Πώς μοιάζει η δεύτερη παραγγελία; Αν η επαναπαραγγελία απαιτεί επανάληψη όλης της διαδικασίας, κάτι στην πρώτη παραγγελία δομήθηκε λάθος. Μια καλά διαχειρισμένη πρώτη παραγγελία αφήνει πίσω της μια γραπτή προδιαγραφή, εγκεκριμένο γραφικό και ένα πρότυπο τεκμηρίωσης που κάνουν τη δεύτερη ρουτίνα.
Πού βρισκόμαστε σε αυτό
Η TeraVella διακρίνει ξεκάθαρα μεταξύ αυτού που παράγουμε και αυτού που προμηθευόμαστε. Φακελάκια και χαρμάνια τσαγιού, αποξηραμένα φρούτα, φυσικό σαπούνι, ροδόνερο και αιθέρια έλαια προέρχονται από το δικό μας παραγωγικό δίκτυο. Μέλι, ταχίνι και ζαχαρώδη, μπαχαρικά, ξηροί καρποί, ελαιόλαδο και σκόνες ροφημάτων προμηθεύονται μέσω επαληθευμένων συνεργατών προμηθευτών με τεκμηρίωση σε επίπεδο παρτίδας. Και στις δύο περιπτώσεις έχετε ένα σημείο επαφής για προδιαγραφή, συσκευασία και αποστολή, και οι τιμές και οι ελάχιστες ποσότητες επιβεβαιώνονται κατά την προσφορά αντί να δημοσιεύονται — επειδή σε ένα έργο ιδιωτικής ετικέτας η ειλικρινής απάντηση εξαρτάται από τη μορφή, τον όγκο και τον προορισμό, και ένας σταθερός αριθμός δημοσιευμένος σε μια σελίδα θα ήταν μυθοπλασία για τους περισσότερους αναγνώστες.
