Μια μάρκα τσαγιού που πουλά σε τρεις ή τέσσερις χώρες γρήγορα προσκρούει σε ένα πρόβλημα που δεν έχει καμία σχέση με το ίδιο το τσάι: δεν υπάρχει αρκετός χώρος σε ένα μικρό φακελάκι ή φάκελο για να ειπωθούν όλα, σε κάθε γλώσσα, σε ευανάγνωστο μέγεθος. Η πολύγλωσση συσκευασία είναι εξίσου άσκηση σχεδιασμού και προγραμματισμού όσο και έργο μετάφρασης, και τείνει να πάει στραβά όταν αντιμετωπίζεται ως ύστερη σκέψη στο στάδιο της εκτύπωσης αντί για απόφαση που λαμβάνεται νωρίς. Αυτό είναι γενικός σχεδιαστικός οδηγός, όχι νομική συμβουλή — επιβεβαιώστε το υποχρεωτικό περιεχόμενο ετικέτας με έναν κανονιστικό σύμβουλο για κάθε αγορά στην οποία πουλάτε.
Γιατί μία ετικέτα σπάνια καλύπτει κάθε αγορά
Ένα τσάι που πωλείται στην εγχώρια αγορά, μέσω ενός ευρωπαϊκού διανομέα και σε μια αγορά τρίτων σε άλλη περιοχή σπάνια αντιμετωπίζει τις ίδιες προσδοκίες παντού. Ένας τοπικός λιανοπωλητής μπορεί να απαιτεί τη γλώσσα της χώρας όπου δραστηριοποιείται πάνω στη συσκευασία· ένας αγοραστής ηλεκτρονικού εμπορίου στο εξωτερικό μπορεί να ανεχτεί ένα μικρότερο δευτερεύον γλωσσικό μπλοκ αν οι βασικές πληροφορίες είναι εκεί. Το να αντιμετωπίζετε την «πολυγλωσσία» ως μία ενιαία απαίτηση, αντί για ένα σύνολο αναγκών ειδικών ανά αγορά που στρώνονται η μία πάνω στην άλλη, είναι συνήθως το πρώτο λάθος.
Απόφαση για το ποιες γλώσσες πρέπει πραγματικά να είναι στη συσκευασία
Το πρακτικό σημείο εκκίνησης είναι μια σύντομη λίστα επιβεβαιωμένων αγορών πώλησης, όχι μια φιλόδοξη λίστα. Από εκεί, βοηθά να διαχωρίσετε το περιεχόμενο σε δύο επίπεδα: πληροφορίες που αναμένεται να είναι νομικά παρούσες στην τοπική γλώσσα για μια δεδομένη αγορά, και κείμενο προς τον καταναλωτή — η ιστορία της μάρκας, σημειώσεις γεύσης, μια σύντομη συμβουλή παρασκευής — που μπορεί εύλογα να παραμείνει σε λιγότερες γλώσσες χωρίς να βλάψει την πώληση. Αγορές που μοιράζονται κοντινές γλωσσικές και επισημαντικές προσδοκίες μπορούν συχνά να ομαδοποιηθούν σε ένα κοινό γραφικό, κάτι που κρατά τις παραγωγές εκτύπωσης και το απόθεμα πιο απλά.
Σχεδιασμός χώρου σε ένα μικρό φακελάκι και φάκελο
Ένα φακελάκι τσαγιού με κορδονάκι και ετικέτα τυλιγμένο στον δικό του φάκελο έχει πολύ λίγη εκτυπώσιμη επιφάνεια, και αυτός ο περιορισμός δεν εξαφανίζεται επειδή πρέπει να χωρέσουν πέντε γλώσσες. Μια χρήσιμη ιεραρχία είναι να κρατήσετε την μπροστινή όψη μόνο για το όνομα της μάρκας, το όνομα του προϊόντος και μία ή δύο γλώσσες προτεραιότητας, και έπειτα να μεταφέρετε το πληρέστερο πολύγλωσσο μπλοκ — συστατικά, καθαρό βάρος, οδηγίες παρασκευής — στην πίσω όψη ή στο πτερύγιο του φακέλου, όπου ένα μικρότερο μέγεθος γραμματοσειράς είναι πιο αποδεκτό. Το ίδιο το γραμμάριο μπορεί να προσαρμοστεί ανά προϊόν, για παράδειγμα στο εύρος 1,5–3 g, αλλά αυτή η απόφαση ανήκει στη συζήτηση για τη συνταγή και το κόστος, όχι στη διάταξη της ετικέτας.