Λίγα καλλυντικά συστατικά ανακοινώνουν την παρουσία τους τόσο έντονα όσο το έλαιο μπλε χαμομηλιού. Το βαθύ μελανί-μπλε χρώμα του είναι αναγνωρίσιμο, και είναι επίσης η πηγή τόσο της γοητείας του όσο και του κύριου πονοκεφάλου του στη διαμόρφωση. Η κατανόηση του από πού προέρχεται αυτό το χρώμα, και ποια συστατικά βρίσκονται πίσω από την καταπραϋντική θέση, μετατρέπει μια εντυπωσιακή περιέργεια σε μια ελεγχόμενη απόφαση συστατικού.
Γερμανικό έναντι ρωμαϊκού χαμομηλιού
Το πρώτο σημείο σύγχυσης είναι το όνομα. Το μπλε χαμομήλι είναι το γερμανικό χαμομήλι, Matricaria chamomilla (συνώνυμο Matricaria recutita). Είναι διακριτό είδος από το ρωμαϊκό χαμομήλι, Chamaemelum nobile, και τα δύο έλαια δεν είναι εναλλάξιμα. Το γερμανικό χαμομήλι δίνει το βαθύ μπλε έλαιο που συζητάμε εδώ, πλούσιο σε χαμαζουλένιο και βισαμπολόλη. Το έλαιο ρωμαϊκού χαμομηλιού είναι ανοιχτό μπλε έως κίτρινο και κυριαρχείται από αλειφατικούς εστέρες, δίνοντας ένα πιο γλυκό, μηλόμοσχο άρωμα και ένα εντελώς διαφορετικό προφίλ συστατικών. Μια παραγγελία αγοράς που απλώς αναφέρει «χαμομήλι» αφήνει αυτό ανοιχτό, οπότε η λατινική ονομασία ανήκει στην προδιαγραφή.
Από πού προέρχεται το μπλε χρώμα
Το πιο αντιφατικό γεγονός σχετικά με αυτό το έλαιο είναι ότι το μπλε χρώμα δεν υπάρχει στο φυτό καθώς μεγαλώνει. Οι άνθιναι κεφαλές περιέχουν έναν άχρωμο πρόδρομο σεσκιτερπενικού λακτόνιου που ονομάζεται ματρικίνη. Υπό τη θερμότητα της απόσταξης με ατμό, η ματρικίνη διασπάται και μετατρέπεται σε χαμαζουλένιο, μια έντονα μπλε ένωση. Με άλλα λόγια, το χρώμα κατασκευάζεται στον αποστακτήρα, δεν συγκομίζεται από το χωράφι. Γι' αυτό η ένταση του μπλε ποικίλλει μεταξύ παρτίδων: εξαρτάται από το πόση ματρικίνη είχε η σοδειά και από τις συνθήκες απόσταξης. Ένα αδύναμο χρώμα μπορεί να είναι ένδειξη ότι είτε η πρώτη ύλη είτε η διαδικασία απέδωσαν λίγο χαμαζουλένιο.
Βισαμπολόλη, χαμαζουλένιο και οι χημειότυποι
Πέρα από το χαμαζουλένιο, τα συστατικά που φέρουν τη φήμη του συστατικού είναι η άλφα-βισαμπολόλη και τα οξείδια βισαμπολόλης A και B. Το γερμανικό χαμομήλι δεν έχει μία ενιαία σταθερή χημεία· εμφανίζεται ως αναγνωρισμένοι χημειότυποι που διαφέρουν στο ποιο από αυτά κυριαρχεί. Ένας χημειότυπος πλούσιος σε βισαμπολόλη φέρει υψηλή αναλογία ελεύθερης άλφα-βισαμπολόλης, ενώ ένας χημειότυπος πλούσιος σε οξείδια κυριαρχείται από τα οξείδια βισαμπολόλης. Και οι δύο είναι νόμιμο γερμανικό χαμομήλι, αλλά συμπεριφέρονται ως διαφορετικά υλικά για έναν τεχνολόγο σύνθεσης που χτίζει ένα συνεπές προϊόν, οπότε ο χημειότυπος πρέπει να ονομάζεται στην προδιαγραφή και να επιβεβαιώνεται έναντι του προφίλ GC-MS αντί να θεωρείται δεδομένος. Οι αναλογίες μετατοπίζονται επίσης με την προέλευση της σοδειάς, τον χρόνο συγκομιδής και την απόσταξη, κάτι που εξηγεί ακριβώς γιατί η μεμονωμένη υπόσχεση ενός προμηθευτή για «υψηλή βισαμπολόλη» σημαίνει λίγα χωρίς ένα προφίλ παρτίδας για να την υποστηρίξει.